چیزی که خیلی در کلینیک ها میبینم ، غرور نا به جایی هست که بعضی از کاردرمانگر ها ( مخصوصآ دانشجوها که تازه روپوش به تن کرده اند ) از خودشون جلوی مادر و پدر مریضا نشون میدن و بعضآ همین غرور هم حسابی کار دستشون میده !
در مقابلش هم هستند کسایی که اعتماد به نفس پاینی دارند و از این ور بوم میفتند . چرا که به نظر والدین مریض کسی که به کارش اعتماد نداره ، چیزی بلد نیست .
ببینین ، شما در طول کار کلینیکی با یک ارگانیسم زنده سر و کار دارین با یک جاندار پیچیده مثل انسان ، با یک جانداری که به نظر من هر چقدر هم که تعطیل و داغون باشه ، عاطفه و احساس داره ، و همین طور در طول کار درمانی شما با خانواده ی اون مریض هم سر و کار دارین .
در چنین شرایطی حتمآ لازمه که نشون بدین که چیز بلد هستین و در عین حال علاقه دارین که با خانواده ی فرد درباره مشکل کودکشان تعامل داشته باشید و گفتگو کنین و اطلاعات رد و بدل کنین . متاسفانه خیلی از دوستان همین که میبینن مادر مریض از طبقه ی بی بضاعت و یا کم سواد و کم فرهنگی هست ،...
ادامه مطلب